UNIEK: TROONREDE UITGELEKT

BEATRIX: Leden van de Staten Generaal,

In diepe verbondenheid en solidariteit gaan onze gedachten uit naar de moedige mannen en vrouwen die de afgelopen maanden het hoofd wisten te bieden aan tirannen en dictators. Wij zagen hoe de macht van het volk krachtig genoeg was om ondemocratische staatshoofden te verdrijven en nu de veiligheid en rust is wedergekeerd verheugt het de Nederlandse regering zeer…

MARK: Ik hoor woorden, maar ik mis het gevoel.

BEATRIX: Pardon?

MARK: Het komt niet bepaald uit uw tenen, is het wel?

BEATRIX: Dat komt zodra er mensen zitten.

Leden van de Staten Generaal…

MARK: Kunt u niet gewoon wat zuchten? Zoals in Apeldoorn. Dát is wat de mensen willen.

BEATRIX: De veryvonjasperisering van het koningshuis met een potje ceremonieel gezucht…
Ik weet het niet, Mark.

MARK: Probeert u het gewoon. Werkt het niet, dan gooien we het er gelijk weer uit.

BEATRIX: Leden van de Staten Generaal…

MARK: En dán een zucht!

BEATRIX: Leden van de Staten Generaal,

Zucht.

In diepe verbondenheid en solidariteit gaan onze gedachten uit naar de moedige mannen en vrouwen die de afgelopen maanden het hoofd wisten te bieden aan tirannen en dictators. Wij zagen hoe de macht van het volk krachtig genoeg was om ondemocratische staatshoofden te verdrijven en nu de veiligheid en rust is wedergekeerd verheugt het de Nederlandse regering zeer dat wij alle oorspronkelijk Libische, Egyptische, Tunesische inwoners van Nederland op korte termijn met een enkele reis terug kunnen sturen naar hun achterlijke Ali Baba-land.

Mark…?

MARK: Ideetje van Geert. Terug naar de tekst.

Leden van de Staten Generaal…

BEATRIX: Leden van de Staten Generaal,

Niet alleen in Noord-Afrika, ook in eigen land wordt op dit moment de macht van een niet-democratisch gekozen staatshoofd ter discussie gesteld.

Moet dit echt?

Duidelijk is dat de Nederlandse monarchie haar langste tijd heeft gehad. Waar men elders de straten op trekt met raketwerpers, bewapent de vaderlandse demonstrant zich inmiddels met waxinelichthouders. Van links tot rechts sterkt zich de overtuiging dat op deze voet verdergaan geen optie is.

Waarom niet, Mark. Waaróm niet?

MARK: Bezuinigingen, majesteit. Iedereen moet inleveren. U ook.

BEATRIX: Kul.

MARK: Voor u misschien, maar niet voor Henk en Ingrid.
Als wij vertellen dat we op grote schaal in eigen vlees snijden, dan bedoelen we niet een grote schaal charcuterie tijdens het staatsbanket.

BEATRIX: 40.000.000 euro, Mark. Mijn salaris, dat van Willem en Max, onze huizen en onkosten: in totaal nog geen 40.000.000 euro.
Moet ik het je even voorrekenen? Dat is € 2,50 per Nederlander. Twee-euro-vijftig.
Een biertje in de kroeg.

MARK: En Henk drinkt nu eenmaal liever dat biertje.

BEATRIX: Jij grijpt die borrelpraat aan om mij als een haas de regering uit te wippen.
Kijk me aan.
Wil jij werkelijk dat de koningin haar eigen broek op houdt? Is dat het?
Moet het afgelopen zijn met de subsidies en moet de koningin maar sponsors zoeken?
“Deze koninginnedag wordt mede mogelijk gemaakt door Centraal Beheer Achmea. Even Apeldoorn bellen?”
Is dat wat je wilt?
Of is het iets anders?
Willen de voorvechters van het vrije woord mij misschien het woord ontnemen?
Moet mijn mond gesnoerd voordat er meer multicultiklets uitstroomt?
Maar leg mij dan eens uit hoe het kan dat mijn ideeën die tien jaar geleden niets mankeerden, nu plots worden gezien als extremistisch links?
En vertel mij eens: wie heeft er hier de mond vol over standvastigheid, rechtlijnigheid, eens-gezegd-blijft-gezegdheid? Wie is er hier als de dood voor alles wat verandert, wie houdt er hier vast aan alles wat ooit was?
Let dan op mijn woorden: geen spat aan mijn denken is anders dan tien jaar terug.
Mark, ík ben niet veranderd. Nederland is veranderd.
En nu ben ik degene die haar spullen moet pakken?

MARK: U hoeft uw spullen niet te pakken, u mag nog altijd lintjes doorknippen en handjes schudden.

BEATRIX: Daar wordt het geen cent goedkoper van.

MARK: Dat past in ons beleid.

BEATRIX: Leden van de Staten Generaal,

De Nederlandse identiteit – waarvan mijn schoondochter beweert dat die niet bestaat – wordt door ons, de Koningin, in hoogst eigen persoon belichaamd.

MARK: Dat staat er dus niet.

BEATRIX: Het had er moeten staan.
In woelige tijden is er behoefte aan verbindend leiderschap.

MARK: Ik doe mijn best.
Leest u anders even de passage over dat vingers-aflikken: ik heb er héél Nederland van gemaakt.

BEATRIX: Ontroerend.

MARK: En waar ‘ombuigingen’ staat, moet het ‘bezuinigingen’ geworden.
Ik vond dat zo PVDA-erig…
Gaat u verder:
Daarbij past het…

BEATRIX: Daarbij past het eenieder om ook daar waar het de financiële crisis betreft de hand in eigen boezem te steken: zij die schuld dragen voor het ontstaan van deze recessie zullen daarvoor nu de tol moeten betalen. Het is onvermijdelijk dat met name de zwakkeren het hard zullen voelen in hun portemonnee. Wie immers ging onacceptabel hoge leningen aan? Wie nam een onbetaalbare hypotheek? Dat waren niet de rijken. Dat waren niet de grootverdienende directeuren. Dat waren de arme sloebers.
Het kabinet stelt: als zij niet hoeven te sparen, dan hoeven wij hen niet te sparen.

Ik wil dit niet, Mark.

MARK: En toch doet u het. Want – hoe ironisch – u staat nog altijd onder mijn ministeriële verantwoordelijkheid.

BEATRIX: Lieve Mark, met mijn koninklijke vingers zal ik de kooltjes uit het vuur halen, zodat jij met je studentengrijns de joviale premier kan spelen. Ik zal mijn eigen doodsvonnis voorlezen en jij zal mij niet alleen mijn macht afnemen, maar bovenal mijn waardigheid. Waar Karst in zijn Suzuki Swift nog miste, daar zal jij vol het gas in stampen.
Ik zal woorden spreken die ik niet over mijn lippen kan krijgen, omdat ik weet dat het ook niet de jouwe zijn. Want deze verkapte coup wordt je ingefluisterd door een blondgekapte coupe. Zo ceremonieel als ik moet worden, zo ceremonieel ben jij in feite al. Jij bent de loopjongen voor het vuile werk, die zijn handtekening zet en zijn tanden bloot lacht bij Pauw & Witteman, maar de man met de echte macht, dat is een ander.
Als marionet zal jij een eeuwenoude traditie een halt toe roepen, zoals jullie alle geschiedenis uit willen wissen en in één moeite door ook maar meteen de toekomst.
Mark, kijk me eens aan.
Denk jij dat het mogelijk is een goed premier te zijn, zonder vrouw bij wie je af en toe om raad kan vragen? Een vrouw zonder macht, maar wel een vrouw die jou er op wijst dat er nog een dag volgt na vandaag.
Mark, jij hebt geen vrouw.
Ik ben jouw vrouw.
Mark, kijk me eens aan.
Denk jij dat het mogelijk is een goed premier te zijn, zonder kind aan wie je af en toe je dromen vertelt? Een kind voor wie jij een wereld wil achterlaten waarin niet alles kaal en zelfzuchtig is?
Mark, jij hebt geen kind.
Geert is jouw kind.
Mark, kijk me eens aan.
Bedenk jij wel eens dat jij een dochtertje hebt, dat na het voorlezen vraagt wat dat nu eigenlijk is, een prinses?
En of zij dat ooit kan worden?
Zeg jij haar dan eerlijk dat het papa’s schuld is dat zij die droom nooit zal zien uitkomen?
Kijk me eens aan.
De mensen zullen niet weten dat wij dit gesprek hebben gehad, maar ik zal je één ding vertellen: de volgende keer wanneer jouw glimmende gebit hun flatscreen vult, zullen ze het aan je kunnen zien.

Wees nu verstandig, ga naar dat torentje van je en herschrijf daar deze onzin. Maak er een mooi verhaal van. Ga aan het werk. Handen uit de mouwen. En snel. Nu. U mag zich daarin gesteund weten door het besef dat velen u wijsheid toewensen en met mij om kracht en Gods zegen voor u bidden.

Door: Oscar K*cken